Yaşamım boyunca görmemiştim sen gibisini.. Özene bezene giyinmemiş ne bulduysan geçirmişsin üstüne. Makyajında yoktu.. Bakımsız bir tiptin aslında.. Ama herkesten daha güzeldin bulunduğun ortamda.. İnsanlar ne giyinsem hangi renk oje sürsem diye düşünüp zaman harcarken sen zamanın kıymetini bilmişsin..Nede olsa Arnavut kızısın..
Dilinden Arnavut türküleri eksik olmuyor.. Arada Türkçe yerine Arnavutça konuşuyorsun anlamıyorum ama bozuntuya da vermiyorum.. Çünkü iki dilde yakışıyor sana.. Ne özünden vazgeçiyorsun ne de şimdiki benliğinden.. ikisini bir arada yürütmen hoşuma gidiyor.. Bazen efkarlı olduğunu seziyorum, aramak istiyorum ama korkuyorum.. Damarın serttir üstüne gelindiğinde kıyameti kopartırsın çok iyi bilirim.. Nede olsa Arnavut Kızısın..
Başka sözcüklerim yok sana karşı, elimden geldiğince basite indirgenmiş cümleler kuruyorum beni anla diye.. Ama bazen suya konuşmak geliyor içimden sana diyemediklerimi.. Uçurumun ucundan şarıl şarıl aşağı aksın istiyorum kelimelerim..Ama biliyorum ki, sen “sudan” da berraksın daha temizsin..Diğerleşmiş kişilerden çok daha farklısın. Her şeyden öte Arnavut kızısın..Yetmez mi?
Seni unutmayı denedim defalarca, sevdama yabancı olmak istedim..Güneşin karşı tepelerden doğuşunu izlemek istedim.. Ama yapamadım.. Ağaçlara, yağmura küstüm ama bir sana küsemedim.. Her defasında alt ediyordun beni, bir şekilde çeliyordun aklımda ki küskünlük düşüncelerimi..Nasıl başarıyorsun diye sormayacağım sana çünkü Arnavut Kızısın..! işini bilirsin..
Sahilde dalgalarla dertleşiyorum senin yokluğunda..Yüreğimde ki yara kanarken ela gözlerin gelir aklıma..Biran da tuz basılır yüreğime yumuşacık ve narin ellerinle..Korkum dört nala kaçıyor o anda.. Çünkü berraklığının barındığı beden dokunuyor yüreğime, tenime..Yaram kapanıyor o dakika,iyileşiyorum biranda..Söylesene Arnavut kızı, nasıl yaptın bunu?
Hakkım yok sana bunları söylemeye..Ama bilmen gerekli bende ki tüm senleri.Bende bıraktığın eser dünyanın paha biçilemez yegane eseri oldu..Kimselere göstermiyor, kimselere anlatmıyorum..Korkuyorum mabedimde ki sen dolu hazineyi bulmalarından.Kendim bile bakamazken, kendim bile dile getiremezken nasıl oluyor da Koruyorum seni? Biliyor musun Arnavut Kızı..
Biraz da ben geleyim o tarafa, yeter bu tarafta durduğumuz..Tut ellerimden götür beni yaylalarına, karış karış keşfedelim tüm balkanları.. Tarihimizin en büyük ve en büyülü aşklarını arayalım. Belli mi olur bir tarihte biz yazarız belki? Bilmen gerekli diye düşündüm sana hiç söylemeye cesaret edemediğim iki kelimem var..Şimdi onları duyma vaktin geldi..Çünkü ben ölüyorum.. Te dashuroj Arnavut Kızı, Te dashuroj..!
Emre Haliloğlu